Çöl kadar kurak gözlerim. Kaçmış gözyaşlarım ve bedenim ar etmiş ruhumdan. İsmini yazmaya çalışırken kırılıyor tebeşirlerim, kalbimden vücuduma kanlar arşınlandıkça anlatmıyor esirlerim. Söylemiyorlar cellatlarla bir ölüm sessizliği. Dört kapaklı odamda cevelan ederken düşünüyorum. Ne kadar iyi bir mühendissem o kadar güzel hapsetmişim sensizliği.
